Narima ing Pandum
| Nrima punika leregipun dhateng tentreming
manah, dados dede tiyang ingkang lumuh ing
gawe, nanging kang narima ing sapandum. Punapa
ingkang sampun kacepeng ing astanipun, digarap
kanthi suka renaning manah, boten weweka
lan ngangsa-angsa. Narima punika ateges boten melik darbeking tiyang sanes kanthi tumindak awon, sarta boten meri dhateng begjanipun asanes. Mila tiyang nriman punika saged kawastanan tiyang ingkang kadunungan raos sukur ing Pangeran. Panarimah punika mujudaken sawijining bandha ingkang boten badhe telas. Tiyang nriman punika begja wonten ing salebeting gesangipun amargi piyambakipun menang lumawan owah gingsiring kahanan. Kuciwanipun, kathah ingkang gadhah pamanggih bilih kasisahan-kasisahan ingkang pinanggih punika limrahipun lajeng kawastanan kodrat. Awit saking punika mila sampun dados kalimrahaning akathah, sauger wonten tiyang ingkang nandang kasisahan lajeng kalipur kaliyan tetembungan supados narimah kemawon amargi tewahing lelampahan punika sampun dados kodratipun. Sanadyan tembung makaten punika inggih sampun leres, utawi wonten leresipun, nanging tumrap ingkang kataman babarpisan boten maedahi punapa-punapa, kajawi mbokmanawi namung saged ambirat kasisahanipun ing sawatawis mangsa. Nanging manawi sanes wekdal kataman lelampahan malih ingkang boten cocog kaliyan pangajeng-ajengipun, saestu badhe kaget anjenger malih. Punika amargi wewarah ingkang sampun katampi ing ngajeng wau dereng dados kaweruh, nanging namung dados jampi panglipur kemawon. Makaten kawontenanipun pitedhah ingkang namung lelambaran sumende dhateng kodrat tamtu boten saged nambahi indhaking kaweruh. Sadhengah pakarti punika sanadyan sepele tamtu badhe wonten kedadosanipun. Rehing tiyang punika limrahipun boten kendhat tansah makarti, mila inggih tamtu badhe tansah nyumerabi kedadosan yeyasanipun piyambak. Dene sadaya kedadosan ingkang limrahipun kawastanan kodrat punika benten sanget kaliyan angger-angger yasanipun manungsa ingkang tansah saged kalindhih dening sebab. Pramila pitedhah ingkang murih nampi kedadosan wau kalayan genging panarimah punika pancen inggih sampun samesthinipun, sauger saged nyumerabi bilih kedadosan ingkang sinandang wau yasanipun piyambak. Makaten wau lajeng badhe saged mindhak kasagedanipun. Dene ing pawingkingipun, lajeng saged prayitna ing damel, supados boten ngantos yasa pandamel ingkang ing tembenipun badhe dumados boten damel renaning sariranipun piyambak. Nuwun - Mastoni |
